BİR ŞARLATANIN ÖYKÜSÜ

Geçen gün burada @ilgariniyan ile Fatih Tezcan üzerine konuşuyorduk. Konuyu o mu açtı ben mi açtım ya da başka birisi açtı da ikimiz de müdahil mi olduk hatırlamıyorum. @İlgariniyan bana sen Fatih Tezcan’ı tanırdın, biraz ondan bahset demiş, ben de inşallah bir gün yazayım demiştim. Her ne kadar Fatih Tezcan şunu yazmaya ayırdığım vakte değer biri olmasa da yine de eski İslamcıların ruh hallerini anlamada onu bir rumuz olarak gördüğümden biraz ondan bahsedeceğim.

Sene 2006’ydı. Üniversiteye yeni başlamıştım. Kürtçü, kısmen de Komünist bir aileden gelmeme rağmen o yıl içimde kendiliğinden oluşan dini hassasiyetler baş göstermiş, İslam’ı araştırmaya karar vermiştim. Fethullah Gülen’e bağlı öğrenci evlerinde başlayan bu sorgulama sürecinde ilk olarak Suudi Selefilerle tanışmıştım. Onların bazı meselelerdeki bağnazlıkları, peş peşe gittiğim 3 derste de paça kısaltmanın faziletinden başka bir şey anlatmamaları beni onlardan uzaklaştırmış aynı mahallede oturduğumuz, sonraları kendileri de onlardan ayrılan bir grup genç ile birlikte Ümraniye’de Ahmed Kalkan’ın derslerine katılmaya başlamıştım. Bu kardeşler Ahmed Kalkan’ın sabit öğrencileriydi ben ise araştırmalarımı sürdürüyor, bir oraya bir buraya savrulmaya devam ediyordum. Bu aralar Mustafa İslamoğlu’nun tefsir derslerine devam ediyor, Özgür Der’de Hamza Türkmen, Rıdvan Kaya’nın seminerlerine gidip geliyor, o yıllarda büyük coşkuyla devam eden Filistin mitinglerine katılıyor, boğazım patlayıncaya kadar bağırıyordum.
Fatih Tezcan’ı da o yıllarda işte hikâyenin tam da burasında tanımaya başladım. İHH’nın organize ettiği mitinglerde Bülent Yıldırım’ın yanından ayrılmıyor, Bülent Yıldırım ile tokalaşmak isteyen haddini bilmezleri itekliyor, etrafında dört dönerek, onu bu haliyle gören herkeste Bülent Yıldırım’ın koruması olduğu intibaı uyandırıyordu. İşin gerçeği ben bir müddet daha öyle sanmaya devam etmiştim. Bütün mitinglere geliyor, en önde yürümeye çalışıyor, mitinge katılan gazeteciler, yazarlar fotoğraf çektirirken aniden arkadan kafasını uzatıyordu. Abdurrahman Dilipak ile Ahmed Varol fotoğraf mı çektirecek, Fatih Tezcan hemen ortalarında bitiyordu. Kortejin ilk sırasındaki pankartı yazar abiler mi tutacak, Tezcan hemen araya kaynak yapıyordu. Camiada yer edinmek, meşhurlar kulübüne katılmak için didinip duruyor, bu haliyle kendisini boyuna rezil ediyordu.
Vel hâsıl sonra kendisiyle olan tanışıklığımız ilerleyince onun Bülent Yıldırım’ın koruması değil, sistem düşmanı, Erdoğan ve AKP karşıtı bununla birlikte hadislere ve mezheplere de düşman biri olduğunu öğrenmiştim.
O yıllarda camiada yeni olduğumuz için elimizde bir avuç tuzla ne kadar hıyar varsa peşlerinde sürüklenip duruyorduk. Ağzı güzel laf yapan, iki ayet bir hadisle konuşan herkesi Allame-i Cihan sanıyorduk. Fatih Tezcan’ı da kısa bir müddetliğine olsa da bu allamelerden görmüştük.
- Fatih Abi oy kullanmanın hükmü nedir?
- Şirktir abi can
- Meclisteki milletvekilleri?
- Tağutturlar abi can…
O yıllarda Fatih Tezcan’ı tanıyan herkes bu tür diyaloglara şahit olmuştur. Klasik Hadis inkârcısı olmakla birlikte düzene de düşmandı. Niyetini sorgulamayayım ama o yıllarda İslamcıların kafası henüz karışık olduğu, içlerinde oy kullanmaya karşı olan büyük bir kitlenin de olması onu bu düşünceye sevk etmiş olabilir. Niye böyle söylüyorum? Çünkü her zaman popüler olanın peşinde koştu Fatih Tezcan.
O yıllarda Laiklik eleştirisi yapmak, Cumhuriyet’in kuruluşuna laf atıp, Mustafa Kemal’in nesebi üzerinden bir şeyler ispat etmeye çalışmak modaydı. Fatih Tezcan da bu modaya uymuş, Analiz Merkezi sitesinde durmadan bu meselelerle alakalı bir şeyler yazıp çizmeye başladı. Hatta bu meselede rüştünü ispat etme adına kendi eliyle yazdığı biyografisinde Ankara’da bu konuda bine yakın kaynak taradığını yazmıştı. Bu konuda bizim camiada meşhur olan kitaplar haricinde kitap okumuşsa ne olayım. Hem Ankara’da olduğu yıllarda kızlarla evet sadece kızlarla tefsir dersleri yaptığı, ders ortasında kızlara çok yakışıklıyım değil mi? Bana aşık olan varsa itiraf edebilir gibi sözler söylediği de rivayet edilir.
Neyse uzatmayayım sonra bizim camiada bir kasırga başladı. AKP’ye oy atmayan, dahası oy kullanmayan cemaatler patır patır düşmeye, AKP’ye yanaşmaya, sonraları işi daha da ileri götürerek eskiden kendileri gibi düşündükleri şahısları radikallikle, hikmetsizlikle suçlamaya başladılar. Zannımca Fatih’in o dönemlerde kafası ciddi şekilde karışmıştı. Piyasanın meşhur olanları AKP ile tam anlamıyla bütünleşmişken, birçokları da hala eleştirilerini sürdürüyordu. Tezcan’ın bu kafa karışıklığı, daha doğrusu hangi ata oynayacağını bilememesi çok üzün sürmedi ve AKP’ye entegre olanların yanında saf tutmak için canhıraş koşturmaya başladı. Bu koşturmalarının pek sonuç verdiği söylenemezdi. Kısa aralıklarla art arda evlenip boşanması, hakkında söylenenler ve ağzının feci şekilde bozuk olması vb nedenlerle kendisini iyi-kötü, az-çok tanıyan herkesin nefretini kazanmayı başarmış hatta bu konuda kendisi üzerinden bir icma bile oluşmuştu. Birçok meselede didişen İslamcılar, Fatih Tezcan nefreti üzerinde birleşmişlerdi. Nereye, hangi camiaya yönelse kapılar yüzüne kapanıyordu.
Günler bu şekilde geçerken sene 2010 olmuştu. Mavi Marmara gemisi yola çıkacaktı. Yolculuk öncesi son hazırlıklar tamamlanıyor, Kermeslerde, yardım çadırlarında para toplanıyordu. Fatih Tezcan da bu kermeslerde sürekli boy gösterse de Bülent Yıldırım’ın gözüne girmeyi başaramamış, abi ben de geleyim mi yalvarışları kendisine sen gelme ulan a.. denircesine sonuçsuz kalmıştı.
Mavi Marmara gitti, olanlar oldu. Sonrasında memlekette devam eden mitinglere katılsa da CV’sine Mavi Marmara gaziliğini ekleyemediği için dövündü durdu.
Yıl 2011 olduğunda artık Suriye’de rejim karşıtı gösteriler başlamış, başladıktan yaklaşık 6 ay sonra da silahlı direnişe dönüşmüştü. Tabi aradan artık yıllar geçmiş ve Fatih de hangi ata oynayacağını, meşhur olmaya giden yolun nereden geçeceğini anlamaya başlamıştı. Hemen bir kamera edindi ve Suriye’de çatışmaların çok da yoğun olmadığı birkaç bölgeye gidip gelerek kendisini gazeteci olarak pazarlamayı başardı.
Kendisini iyi tanıyan camiaya bu gazetecilik numaralarını, Suriye’ye giren ilk gazeteci benim pazarlamalarını yediremeyeceğini biliyordu. AKP yandaşı kanallara yöneldi ve kendisini bir müddet iyi yedirdi.
Bu aralar birçok kanala çıkıp Suriye’deki gelişmeler üzerine palavralar atıp durdu. Hükümeti destekleyen kanallara çıkıyordu. Hükümet de tüm Dünya’ya alenen Özgür Suriye Ordusu’nu desteklediğini söylüyordu. Tezcan bu artık yaş tahtaya basar mı? Katıldığı programlarda bir ÖSO güzellemeleri yapıyordu ki sormayın gitsin. Onun bu övgülerini ÖSO’nun hırsızları dahi duysa çüş derdi ama Tezcan’ın derdi kendisini ÖSO’ya değil iktidardaki İslamcı abilere duyurmaktı. Abi duyun beni. Vallahi tövbe ettim abi. Sadece ceketimi değil, üstümde ne varsa atıp geldim abi dercesine AKP’nin yaptığı her işi ayetmiş gibi savunmaya başladı. Kendisine ara ara eski günlerini hatırlatıp, Fatih ne oldu sana sen ki zamanında oy atmak küfürdür diye ortalığı inletiyordun diyenlere sert çıkıyor, benim eski günlerimi önüme koyup Allahsızlık (haşa) yapmayın diyordu. Bu aralar geçmişini silmek için epey didindi. Oy atmak küfürdür söyleminden, oy atmayanlar ihanet içindedir edebiyatına hiç de kıvrak olmayan bir şekilde evrildi. Neyse devam edelim...
2 yıl durmadan Suriye ve ÖSO güzellemeleri yapıp, tartışma programlarına çıktı ve Esad yanlısı yazarlara esip gürledi. Esad’ın zulmünün ortada olması, yani elinde çok ciddi argümanlar olmasına rağmen tartışmanın ortasında psikoloji bozuk insanlar gibi aniden bağırıp çağırması çıktığı programların seyrekleşmesine neden oldu.
2 yılın sonunda AKP kanadında Suriye direnişi ilk sıradaki yerini kaybedip ilk sıraya Fethullah Gülen ve Cemaati yerleştiğinde Fatih de Suriye direnişiyle ilgilenmeyi kesti. Fethullah Gülen ile olan savaş başladığında artık ne Suriye’ye gitti ne de istisnalar hariç Suriye’yi ağzına aldı. Geçen yıllardan ders almıştı. En popüler olanla ilgilenerek en popüler olacaktı. O da gündeminin ilk sırasına Fethullah Gülen’i alarak koştuğu programlarda bir kısmı doğru bir kısmı iftira olan bir sürü şeyle Fethullah Gülen’e saydırmaya başladı. Kapılar ona sonuna kadar açılmıştı. Hükümet, cemaate büyük bir savaş açmıştı. Dolayısıyla hükümeti destekleyen bütün kanallarda, bütün tartışma programlarının ana konusu Gülen ve cemaatiydi. Fatih artık edindiği tecrübesiyle birçok yorumca, yazardan hızlı davranmış bu meseleyle ilgilenmeye başlamıştı. Bu nedenle bir müddet televizyon kanallarından düşmemiş, şöhretinin zirvesini yaşamıştı. Bir yandan Fethullah Gülen’e saydırıyor bir yandan da Fethullah Gülen’i yeterince eleştirmeyen, dahası Fethullah Gülen’den yana tavır koyan milletvekillerine saldırarak eğer bir gün Milletvekili olursam ile başlayan Tweetlerinde hükümete göz kırpıyordu.
Bu göz kırpmaları hep sonuçsuz kaldı. Sonraları kendisinden daha kapasiteli adamlar da Fethullah Gülen meselesiyle ilgilenmeye başlayınca ekranlardan silindi. 
Ekranlardan silinmesinin iki nedeni vardı. Birincisi; her ne kadar kendisini ilk ben yaptım, ilk ben gittim şeklinde sürekli pazarlasa da 15 dakika içinde saçmalamaya başlıyor sonrasında hakaret ederek, deliler gibi bağırıp çağırmaya başlıyordu. Onun bu dengesiz hareketleri hem sunucuları hem de birlikte programa katıldığı arkadaşlarını zor durumda bırakıyordu. Kapılar bir kez daha kendisine artık sen gelme ulan a.. denerek yüzüne kapatıldı. İkincisi ise; eski radikalliğinin de etkisiyle bazen Atatürk hakkında, Cumhuriyet hakkında, Tasavvuf, tarikatler, mezhepler hakkında sert sözler söylüyordu. Onun bu söylediklerini programa birlikte katıldığı yani kendisiyle aynı safta komünistlerle, Atatürkçülerle tartışan arkadaşları da onaylamıyordu. Bu şekilde silindi gitti.
Şimdi bu konuda da ders aldığını görüyorum. Artık Atatürk de bizim, Mevlana da bizim diyor, Mahmud Efendi güzellemeleri yapıyor. Atatürk’ün nesebi hakkında hala aynı şeyi düşünüyor, Tasavvuf ve Tarikatların hurafe yuvaları olduğuna hala inanıyor olsa da meşhurluğuna giden yolun tüm bu radikalliklerden sıyrılıp, Vatan, Millet, Sakarya edebiyatından geçeceğini artık biliyor. 
Şimdi tamamen gözden düştü, kendisini takip eden bir sürüye meşhurluk satmaya devam ediyor ama artık tartışma programlarına çıkarılmadığı için de içten içe kahroluyor. Bir zamanlar omuz omuza küffara karşı kılıç salladığı Savcı Sayan’ı cenk meydanında yalnız görmek onu kahrediyor. Bir daha meşhur olur mu? AKP’nin sıradaki düşmanına karşı yine hızlı davranır, herkesten önce saldırmaya başlarsa bir müddet daha başımızı ağrıtmaya devam eder.
Son olarak; bu yazdıklarımı bir şekilde göreceksin biliyorum Fatih. Pek fayda edeceğini sanmıyorum ama sana Allah'tan korkmanı tavsiye ediyorum. Sırf AKP'nin gözüne girmek için yemediğin halt kalmadı şu 3-5 yılda. Yeri geldi Sisi'yi destekledikleri için Suudi Arabistan üzerinden Hacca dahi laf attın, gitmeyin dedin. Senin bu saçmalamana CHP'den transfer edilen Savcı Sayan dahi çüş dedi. Yeri geldi Erdoğan her şeyi bilir dedin. Senin bu küfrüne programdaki AKP milletvekili Mehmet Metiner bile lisan-ı Hali ile Kraldan çok kralcı olma dedi. Bizim için Tayyip Erdoğan, Ahmet Davutoğlu ve Hakan Fidan dışında hiç kimse sorgulanmaz değildir diyerek küfrün zirvesine çıktın ama sorgulanamaz olarak gördüğün ilahların dahi birbirlerini sorgulayıp yollarını ayırdılar. Bir Laikten, bir Kemalistten farksız olarak yaptığın Vatan, millet, devlet edebiyatına inanmadığını, inansan dahi İslamla yönetilmeyen devleti bir Müslüman'ın sahiplenemeyeceğini sen de biliyorsun. Biliyorsun da bile bile, inana inana kendini nifakın, küfrün kucağına atıyorsun. Senin gibi adamlara Allah'ın dünyada verdiği bir ceza vardır biliyor musun? Bak sana bir kıssa aktarayım. Bu kıssayı Şehid Şeyh Abdullah Azzam Cihad Dersleri'nde senin gibi tiplerden uzun uzun bahsettikten sonra anlatıyor.
Saddam'ı öven, Saddam'ın İlah olduğunu söyleyen bir şair vardı. Bu adam açık bir şekilde Saddam'ın Irak'ın ilahı olduğunu söylüyordu. Vel hasılı kelam Saddam onu Humeyni ile yapılan barış görüşmelerine katılan heyetin içine almıştı. Bu şair Humeyni'ye Saddam'ın hata yaptığını söylediğinde Saddam onun dilini kestirmişti. Yani Saddam'ın İlah olduğunu söyleyen dil yine Saddam'ın eliyle kesilmişti. Bunun misalleri çoktur. Ölmez de yaşarsak kullara ilah diyen bu dilleri Dünya'da nelerin beklediğini yakından göreceğiz.

Yazım Tarihi: 12 Temmuz 2016
                                                                                       

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Halis Bayancuk'un Ebu Hanzala'ya Yaptığı Reddiye'ye Ufak Bir Dipnot

Suriye Güncesi (11)