İhsan Şenocak'ın Hakimiyyet Meselelerine Dair Yaptığı Açıklamaya Reddiye (2)
"Devlet Memurları kâfir mi? Necaşi Örneği Alt Başlığı Altında Yaptığı Konuşma 20-52. Dakikalar Arasının Tahlili"
Necaşi'nin kıssası üzerine bir şeyler bina ederken sürekli onun devlet başkanı olmasına atıfta bulundu. Hâl böyleyken ne diye bu bölüme devlet memurları kâfir mi diye bir başlık attı ki? Devlet memurlarının sırf memur oldukları için tekfir edilip edilmemelerinin Necaşi Kıssası ile alakası ne? Necaşi Kıssası başlığını atıp mevzuyu sıradan devlet memurlarının tekfirine indirerek büyük bir telbiste bulunuyor. Zaten anlattıklarının konunun başlığıyla, önüne sere serpe serdiği kitaplardan yaptığı nakillerin de konuyla alakası yok.
Necaşi'nin, küfür devletinin mümin bir emiri olduğunu dolayısıyla şeriatla gücü yetmediği için hükmetmediğini, Allah Resulü'nün onu ne hicrete ne de Allah'ın indirdikleriyle hükmetmeye zorlamadığını söyleyerek bugünkü devlet başkanlarının durumunun da Necaşi'nin durumu gibi olduğunu ispat etmeye çalışıyor.
Bu tür sözler 70, 80 ve kısmen 90'lı yıllarda para ediyordu. Particiler, tabanlarından gelen sesleri Şenocak gibilerini de arkalarına alarak böylesi komik istidlallerle bastırıyorlardı. Bu arkadaşlar hâlâ orada çakılı kalmışlar. Mutaassıp kitlelerinin aynı kitle olarak kalmasıyla birlikte, genel toplamda insanların sorguladıklarını ıskalıyorlar.
Mevcut İslam aleminde, ilimle uğraşıp da bir Müslüman'ın küfür devletinde yönetici olabileceğini söyleyen epey kimse var. Lakin onlardan hiç biri görüşünü ne Necaşi ne de Yusuf (Aleyhisselam) kıssasına dayandırmıyor ve iki kıssanın da buna delalet eden bir yönünün olmadığını ikrar ediyorlar. Yusuf (Aleyhisselam) kıssasından böyle bir istinbatta bulunmayı ilme değil cehalete yoruyor, bu tür sözlerin ilim ehlinin değil, Propagandistler'in sözleri olduğunu kabul ediyorlar.
Keşke İhsan Şenocak da meseleyi Usul-ü Fıkıh bağlamında çözmeye çalışsa kendisini böyle zavallı durumuna düşürmeseydi. Lakin tam bir kesinlikle emin oldum ki ellerinden gelen bu! İlmin belli alanlarında epey yol almış olsalar da bu tür mevzularda propagandist olarak kalmayı tercih etmişler. Miting meydanlarında oy toplamayı yaptıkları işin caiz olup olmadığını öğrenmeye öncelemiş, parti yöneticilerinin kendilerini savunmak için söyledikleri sözlerin ötesine geçmemiş, meseleyi detaylı incelememişler. Umulur ki bu tartışmalardan sonra inceler, yollarına propagandist olarak devam edeceklerse de daha ciddi argümanlarla gelirler.
Bu girişten sonra:
Sahabeler birinci ve ikinci Habeşistan Hicretlerini Mekke Dönemi'nin ilk yıllarında, işkencelerin başladığı dönemlerde yaptılar. Mekke Dönemi'nin ne bu yılları ne de büyük oranda sonrası ahkâm ayetlerinin indiği dönemler değildi. Mekki ayetleri inceleyenler bu dönemde inen ayetlerin helal-haram, teşri meselelerini değil; akidenin esaslarını, Cennet ve Cehennem hallerini konu aldığını görürler.
Sahabeler Necaşi'ye gittiklerinde ellerinde insanları Allah'ın birliğine davet eden, kâfirleri Cehennem ile korkutan, şirkin çirkinliğini anlatan ayetler vardı. Necaşi'yi de o gün var olan ayetlere imana davet ettiler. Necaşi, daveti dinledi ve İsa'nın (aleyhisselam) Allah'ın oğlu değil kulu olduğunu, Muhammed (aleyhisselam)'ın da son Resul olduğunu ikrar edip İslam'a girdi. O gün ondan beklenen de bundan fazlası değildi.
İhsan Şenocak'ın kendisi de tefsir dersleri yapıyor. Tefsir derslerinde sürekli Mekki ve Medeni vurgusunda bulunuyor. Bu meselenin ona kapalı kalması bu yönüyle mümkün değil. Kapalı kalmamış olacak ki hemen bu yönden bir itirazın geleceğini biliyor ve direksiyonu kırıp Necaşi'nin Hicretin 9. Yılında vefat ettiğini ve o zamana kadar ahkâm ayetlerinin indiğini söylüyor. Yani sahabeler Necaşi'ye gittiğinde tamam Allah'ın indirdiği ile hükmetmesini gerektirecek ayetler yoktu ama o da zaten hemen ölmedi hicretin 9. Yılına kadar yaşadı diyor.
İspat etmesi gereken ne zaman öldüğü değil, ölümüne kadar olan süreçte ahkâm ayetlerinin kendisine ulaştığı ve buna rağmen Allah'ın indirdikleriyle hükmetmediği olmalı değil miydi? Tartışmanın ana konusu bu değil mi?
Bizim elimizde Necaşi'nin ahkâm ayetlerinin inmediği İslam'ın ilk yıllarında iman ettiği sabit. Sizin elinizde bundan ziyade Resulullah'ın ona elçi gönderip sadece Cennetle Cehennem'le alakalı ayetler inmedi, şunlar şunlar da indi onlara da iman etmen gerekir dediği sabit mi? Devlet başkanlığı işi bir kenara en azından bir Müslüman olarak iman edilmesi gereken yeni meselelere de iman etmesi, namazı artık iki vakit değil beş vakit kılması, içkinin artık haram olduğu ve içmemesi gerektiğini haber eden bir elçi gönderildi mi? Gönderildi diyen biri bizi de aydınlatırsa bu meseleyi çok güçlü şekilde çözebilir. Bunu yapamazsa ki yapamazlar o halde ne diye İslam'ın, İman'ın bir bölümüne ulaşmış, ona da iman etmiş adamın durumunu dinin tamamına ulaşmış adamlarla kıyaslıyorsunuz?
İslam'ın ilk yıllarında Ebu Zer gibi uzak beldelerden gelen kimileri Resulullah'tan İslam'ı dinliyor, iman ediyorlardı. İman ettikten sonra Mekke'de kalmak isteseler de Allah Resulü onları barındıracak imkanlarının olmaması, kendilerini koruyacak güce sahip olmamaları gerekçesiyle geri dönderiyor ve sana benim haberim gelinceye kadar bekle, diyordu. Böyle bir atmosferde neden Necaşi'den Mekke'ye hicret etmesini istemedi demek siyerde uzmanlaşmanın(!) kaçıncı mertebesidir?
Konuşmasında sürekli Allah'tan gücünüz yettiği kadar korkun ayetini okuyup durdu. Necaşi'nin yaptığı da zaten buydu. Gücünün yettiği kadar korktu, gücünün yetmediğinden ve ulaşamadığından sorumlu tutulmadı.
Necaşi'nin kıssası bizim değil de sizin anlattığınız gibi olsa yine de bu kıssadan size delil çıkmazdı. Necaşi Kıssası'nın en belirgin özelliği Müslümanları kâfirlere teslim etmemesidir. Necaşi ile kıyasladığınız adamlar öyle mi yaptılar? Öyle kapalı kapılar ardında değil, televizyon ekranlarından bağıra çağıra "Ey Amerika bugüne kadar bizden kimi istedin de vermedik" diye bağırmıyorlar mıydı? ABD her kimi istediyse onu vermediler, hangi savaşa sürüklediyse peşinden koşmadılar mı? Kendisine inen her ayete iman eden adamı "Din güncellenmeli" diyen, sürekli reddiye yazdığın tarihselci Fazlurrahman'ın bakış açısına sahip olanla hangi vicdanla kıyasladın?
İçine düştükleri durum şüphesiz ki büyük bir iflastır. Susmaları kendileri için en selim yolken Allah'ın bizi yaklaştırdığı kaderi bir sünnetle konuşuyor, konuşurken batıyor; kitlelerin daha da sorgulamasının önünü açıyorlar.
Devam edecek...
Yorumlar
Yorum Gönder